Eten met je peuter

Het grootste verschil tussen eten met je dreumes en eten met je peuter is toch wel of je het eten goed moet kauwen of niet. Wat smaken betreft hoeft er weinig verschil tussen te zitten. Een kind dat op jonge leeftijd veel smaken heeft geproefd, zal allicht meer lusten dan een kindje dat weinig smaken kent. Anderzijds: peuters doen hun eigen ding, en hun kont tegen de krib gooien is er daar natuurlijk één van. Wees dus niet verbaasd als je peuter opeens van alles niet meer lust. Komt wel goed.

Eten met je peuter

De ideeën over wat te doen als je kindje iets niet wil eten verschillen nogal. Sommige mensen doen hun kind dan maar zonder eten naar bed. Anderen geven hun kind iets anders te eten en weer anderen kiezen voor het aloude “als je je bord niet leegeet, krijg je geen toetje”.

Dat laatste vind ik een extreem slecht idee: eten moet immers gezellig zijn, geen strijd waarin je gebruik maakt van chantage. En zoals mijn moeder altijd zei: “wat ik niet lust, komt het huis niet eens in, dus kinderen mogen best dingen niet lusten.” Alles proeven blijft natuurlijk belangrijk, maar maak er geen halszaak van. Peuters “weten” welke voedingsstoffen ze nodig hebben om te groeien. Dik kans dus dat die van jou dus na drie weken droog brood opeens weer liters yoghurt/groenten/gehaktballen wil.

Disclaimer

Ten slotte een disclaimer: ik ben geen kinderarts, diëtist of geschoold op het gebied van voeding (voor kinderen). Daarentegen ben ik wél van jongs af aan een fanatieke kok en goede eter. Bovendien ben ik sinds 2016 moeder. Alles wat ik schrijf over eten voor en met kinderen, schrijf ik vanuit die achtergrond. Waar nodig en mogelijk is dit wetenschappelijk onderbouwd. Mijn ervaringen met voedselallergie en -overgevoeligheid lees je hier.