Zelf een moestuinbak maken

Als je een moestuin wilt, word je al snel voor de keuze gesteld of je in potten, in de volle grond of in een moestuinbak wilt kweken. Alle drie hebben voor- en nadelen, maar een moestuinbak was voor ons de enige goede optie. Door de gekke maten was bovendien al snel duidelijk: het werd zelf een moestuinbak maken.

In de volle grond was geen optie bij ons, want de moestuin kwam op de plek van onze halve zandbak. Een bak ligt ook iets hoger, wat ik wel lekker makkelijk vind. Bijkomend voordeel is dat je wanneer je zelf een moestuinbak maakt, alle vrijheid hebt om de afmetingen materialen te kiezen. Dus gingen we aan de slag en maakten we zelf een moestuinbak, compleet met vakkenraster én bewateringssysteem.

Ik geef direct toe: wij zijn ervaren klussers. Dat gezegd hebbend: zelf een moestuinbak maken is écht niet ingewikkeld, wel heel leuk.

Materialen om zelf een moestuinbak te maken

2 planken van 150×20 cm
2 planken van 100×20 cm
1 paaltjes van 4x4x25 cm
3 m2 bruin karton
optioneel: kopergaas tegen slakken
schroeven en eventueel nietjes
potgrond

Wij kozen voor Douglas zijkanten, omdat al ons tuinhout (schutting, pergola etc) Douglas is. Zo past de bak mooi bij de rest.

We hebben 2 planken aangeschaft, van ieder 300 cm lang, 20 cm breed en 2,2 cm dik. Die hebben we in de bouwmarkt op maat laten zagen: 2x 100 cm lang en 2x 150 cm lang.

Daarnaast kochten we 1 piketpaal van 4x4x100 cm, die we zelf in vieren hebben gezaagd.

Daarnaast hadden we van dat dikke bruine karton (let op: zonder opdruk!) gespaard, zodat we een dubbele laag op de bodem zouden kunnen leggen. Dit zorgt ervoor dat eventueel onkruid niet omhoog de compost in schiet.

Eenmaal thuis was het een kwestie van planken neerleggen om te kijken waar de paaltjes moesten komen. De paaltjes hebben we ongeveer 8 cm diep ingegraven, zodat ze niet meer zichtbaar zouden zijn, maar we de planken er nog wel aan zouden kunnen vastzetten.

Daarna was het simpel: planken aan de paaltjes schroeven en bovenaan aan elkaar vastzetten en klaar waren we.

Toen moest er natuurlijk ook nog grond in. Wij kozen voor biologische veenvrije moestuinpotgrond, gewoon van het tuincentrum in ons dorp. Dat werkte prima.

Reken even mee: 1,5 m2, 20 cm hoog, dat betekent dus 300 liter potgrond! Die zit bovendien altijd heel losjes in de zak, dus er gingen uiteindelijk zeker 400 liter grond in de bak.

Tegen slakken niette ik ten slotte nog kopergaas op de rand van de bak.

Een raster op je moestuinbak

Een raster is een handige manier om je moestuinbak in vakken te verdelen. Eerlijk afgekeken bij Makkelijke Moestuin (hun app is trouwens een dikke tip!), maar uiteraard ook zelf gemaakt: twee pvc afdekprofielen. Eén strip van 1,5 meter en 2 van 1 meter. Boren op de kruispunten, moertje, boutje en klaar was Emma.

Paadjes om je moestuinbak

Nadat de bak klaar was, was het tijd voor paden, want het is toch ook wel handig als je overal bij kunt. Eén zijde is een perk met stapstenen, dus die kant was meteen klaar. De tweede kant is zandbak, dus daar kwam geen pad. De andere twee kanten hadden allebei een randje zand wat opgevuld moest worden. Gelukkig hebben we in de tuin van ons vorige huis ooit alle klinkerpaden zelf opnieuw aangelegd, dus twee kleine paadjes draai ik mijn hand niet voor om.

Langs het terras legde ik een enkel rijtje klinkers die we nog hadden liggen. Langs het gras moest het pad de ronding van het perk volgen. Gelukkig hadden we een stuk kapot terrazzo liggen. Dat heb ik met een hamer kleiner geslagen, waarna ik de stukjes voor het pad heb gebruikt.

Wel of geen bewateringssysteem?

Ik vond het stiekem best wel decadent, maar omdat we in de meivakantie dit jaar 3 weken weggingen, was er niet echt een andere optie om mijn toen nog kwetsbare babyplantjes van voldoende water te voorzien.

Na lang puzzelen kozen we voor het 4,6 mm systeem van Gardena. Nodig is het dus niet, maar als je net als wij op cruciale momenten weg bent, is dit icm een timer op je kraan echt heel fijn.

Klimplanten in je moestuinbak

Om de tomaten en bonen goed te laten groeien, heb je natuurlijk iets nodig om ze te laten klimmen. Een raster vond ik niet handig, dus ik koos heel old school voor stokken van ca. 150 cm die ik per 3 aan elkaar heb gebonden. Deels zijn dit bamboestokken, deels rechte plataantakken die ik van een vriendin gekregen had.